در ره منزل لیلی که خطرهاست در آن

شرط اول قدم آن است که مجنون باشی

....................................

بی قرار توام و در دل تنگم گله هاست

آه بی تاب شدن عادت کم حوصله هاست

مثل عکس رخ مهتاب که افتد در آب

در دلم هستی و بین من و توفاصله هاست

 من دارم مییام اونم ۲۴ اردیبهشت

و

عشق آغاز شد 

دوست آندانم که گیرد دست دوست در پریشانحالی و در ماندگی

.............................................................................................................

مژده وصل

گره از زلف خم اندر خم دلبر واشد

شاهد پیر چو عشاق جوان رسوا شد

قطره باد زجام کرمت نوشیدم

 جام از موج غمت همقدم دریا شد

 قصه دوست رها کن که در اندیشه او

آتشی ریخت به جانم که روان آساشد

مژده وصل به رندان خرابات رسید

ناگهان غلغله ورقص طرب بر پا شد

آتشی را که ز عشقش به دل و جانم زد

جانم از خویش گذر کردو خلیل آسا شد

به سراغ من اگر میاید

نرم و آهسته بیایید

که مبادا ترک بردارد

چینی نازک تنهای من

from: 2khtare hamishe tanha

مـنــو بـبـخش

اگـــر نگـــام گـــم میشد تــــو شهـــر چــشــات

مـنــو بـبـخـش

منو ببخش اگر شبها ستاره ها را می شمـــارم

اگر همش پیش همه بهت می گم دوستت دارم

مـنـو ببخش اگـر بـرات سبدسبد گـل مـی چینـم

منو ببخش اگر شب ها فقط تو را خواب می بینم

منو ببخش اگــر تـــو را می سپـــارم دست خــدا

اگــر پیش قـریـبـه هــا بـجـای تــو میگـم شمـا

منو ببخش اگـر واسـه چشای تــو خیلـی کــمــم

تـــو یــه فرشتــه ای خیـلــی بــاشــم یــه آدمـم

منو ببخش اگـر فقط می خـوام بشی مال خـودم

منـو ببخش اگـر کمم ولـی زیـادی عاشقت شـدم

از دیار خود سفر کردم تا مگر بگریزم از غمها

بر همه دنیا گزر کردم تا بجویم بخت خود را

گفتم این رنج سفر شاید از دلم غمها برون ریزد

یاد حجر و بی وفایی ها زین دل گریزد

ای دریغ اینجا ندیدم جز افق های مه آلودی

هرگز از ساز وفا اینجا برنمی آید سرودی